بیوگرافی مایک تایسون اسطوره بوکس : زندگی حرفه‌ای ، افتخارات

مایک تایسون (متولد 30 ژوئن 1966 در بروکلین، نیویورک، ایالات متحده آمریکا) بوکسور معروف آمریکایی است که در سن 20 سالگی، به جوان‌ترین قهرمان سنگین وزن تاریخ تبدیل شد. با این حال، دستاوردهای او در رینگ اغلب تحت تاثیر زندگی شخصی پر پیچ و خم و پرتلاطم او قرار می‌گرفت.

بیشتر بخوانید:

بیوگرافی کرم بورسین ستاره ترکیه ای دوست داشتنی

دوران کودکی و آغاز حرفه مایک تایسون

تایسون در دوران کودکی عضو باندهای خیابانی مختلف بود و در سال 1978 به مدرسه اصلاحات در شمال ایالت نیویورک فرستاده شد. در این مدرسه، بابی استوارت، مددکار اجتماعی و علاقه‌مند به بوکس، پتانسیل او را در بوکس شناسایی کرد و وی را به کاس داماتو، مربی مشهور بوکس هدایت کرد.

کاس داماتو که بعدها قیم قانونی تایسون شد، نقش بسیار مهمی در شکل‌گیری حرفه بوکس تایسون ایفا کرد. تایسون در دوران آماتوری خود رکورد 24 پیروزی و 3 شکست را به ثبت رساند و در سال 1985 وارد دنیای حرفه‌ای بوکس شد.

کاس داماتو به تایسون سبک بوکس پیکابو را آموزش داد، با دست‌هایی که به سمت گونه‌هایش نزدیک می‌شد و حرکات ضربتی پیوسته در رینگ بوکس که دفاع او را تقریباً غیرقابل نفوذ می‌کرد. با قد 5 فوت و 11 اینچ (1.8 متر) و وزن حدود 218 پوند (99 کیلوگرم)، تایسون از نظر قد و ساختار بدنی کوتاه‌تر و متفاوت از بوکسورهای کلاسیک سنگین وزن بود، اما سرعت و تهاجم شگفت‌انگیز او در رینگ، اکثر حریفانش را تحت تاثیر قرار می‌داد.

در 22 نوامبر 1986، با ناک اوت ترور بربیک در دور دوم، تایسون به جوان‌ترین قهرمان سنگین وزن تاریخ تبدیل شد و عنوان قهرمانی شورای جهانی بوکس (WBC) را به دست آورد. در 7 مارس 1987، با شکست جیمز اسمیت، کمربند انجمن جهانی بوکس (WBA) را به دست آورد. پس از شکست دادن تونی تاکر در 1 اوت 1987، تایسون به طور اتفاق آرا توسط هر سه سازمان تحریم‌کننده (WBC، WBA، و فدراسیون بین‌المللی بوکس [IBF]) به عنوان قهرمان شناخته شد.

قهرمان سنگین وزن و محکومیت به تجاوز جنسی

پس از درگذشت کاس داماتو و مدیرش جیمی جیکوبز، تایسون با مروج جنجالی دان کینگ همسو شد. او 10 دفاع موفق از عنوان قهرمانی سنگین وزن جهان انجام داد، از جمله پیروزی بر قهرمانان سابق لری هلمز و مایکل اسپینکس. در سال 1988، تایسون با رابین گیونز، بازیگر زن، ازدواج کرد، اما این زوج در سال 1989 پس از ادعاهایی مبنی بر آزار فیزیکی تایسون از یکدیگر جدا شدند. پس از آن، تعداد زیادی اتهام آزار و حمله علیه تایسون مطرح شد.

در 11 فوریه 1990، در یکی از بزرگترین شگفتی‌های تاریخ بوکس، تایسون قهرمانی خود را به جیمز (“باستر”) داگلاس باخت که در راند دهم با یک ناک اوت فنی به این پیروزی دست یافت. تایسون پس از این شکست، با 4 پیروزی متوالی به رقابت‌ها برگشت. با این حال، در سال 1991، او به تجاوز به یک شرکت‌کننده مسابقه زیبایی متهم شد و در سال 1992 به این اتهام محکوم گردید.

دعوای هالیفیلد و مشکلات حقوقی بیشتر ایواندر هالیفیلد و مایک تایسون

تایسون پس از آزادی از زندان در سال 1995، بوکس را از سر گرفت و در سال 1996 با پیروزی‌های آسان مقابل فرانک برونو و بروس سلدون، دو کمربند قهرمانی خود را دوباره به دست آورد. در 9 نوامبر 1996، در مبارزه‌ای که مدت‌ها منتظر آن بود، با قهرمان دو دوره سنگین وزن، ایواندر هالیفیلد روبه‌رو شد و در این دیدار، تایسون برای دومین بار در دوران حرفه‌ای خود با ناک اوت فنی در راند یازدهم شکست خورد.

در مسابقه برگشت مقابل هالیفیلد که در 28 ژوئن 1997 برگزار شد، تایسون به دلیل گاز گرفتن دوباره گوش حریف از مسابقه محروم گردید و به علت این تخلف، گواهینامه بوکس خود را از دست داد.

تایسون پس از مدتی موفق به دریافت مجوز دوباره شد و در 16 ژانویه 1999 با ناک اوت فرانتس بوتا در راند پنجم به رینگ بازگشت. با این حال، در 6 فوریه 1999، تایسون به یک سال زندان، دو سال حبس مشروط و 200 ساعت خدمات اجتماعی محکوم شد. او همچنین به دلیل عدم اعتراض به اتهامات وارد شده مبنی بر تجاوز به دو مرد مسن پس از یک تصادف اتومبیل در سال 1998، به مبلغ 2500 دلار جریمه شد. تایسون پس از گذراندن تنها چند ماه از محکومیت یک ساله خود آزاد گردید.

 شغل بعدی مایک تایسون

با این حال، مشکلات خودکنترلی مایک تایسون همچنان ادامه داشت. پس از اینکه داور در ژوئن 2000 مبارزه‌اش با لو ساوارز آمریکایی را متوقف کرد، تایسون به ضربات مشت خود ادامه داد و به طور ناخواسته داور را مجروح کرد. در اظهاراتی که پس از این مبارزه برای رسانه‌ها منتشر شد، تایسون با جملات عجیب و شرارت‌آمیز خود در مورد قهرمان سنگین وزن بریتانیا، لنوکس لوئیس، طرفداران بوکس را خشمگین کرد.

در مسابقه‌اش با اندرو گولوتا در اکتبر 2000، تایسون در دور سوم پیروز شد، اما بعدها مبارزه به دلیل مثبت بودن آزمایش تایسون برای مصرف ماری‌جوانا، ممنوع اعلام گردید. تایسون بین اکتبر 2000 و مبارزه‌اش در ژوئن 2002 با لوئیس فقط یک مبارزه دیگر برگزار کرد.

برنامه‌ریزی برای این مبارزه دشوار بود، چرا که هر دو طرف به طور قراردادی به مروجین مختلف و شرکت‌های تلویزیون کابلی وابسته بودند. تایسون در طول یک کنفرانس مطبوعاتی به لوئیس حمله کرده و او را گاز گرفت که این اقدام تأثیر زیادی بر روند مبارزه داشت. مشکلات حقوقی تایسون باعث شد تا از دریافت مجوز بوکس توسط ارگان‌های تحریم‌کننده ایالات متحده، مانند ایالت نوادا که معمولاً مسابقات بزرگ بوکس را برگزار می‌کنند، محروم شود.

از آنجایی که مدت زیادی از آخرین مبارزات تایسون با بوکسورهایی هم‌سطح خود می‌گذشت، هیچ‌کس از سطح مهارت‌های او آگاهی نداشت. این سوال زمانی پاسخ داده شد که لوئیس در مبارزه با تایسون، دو بار او را قبل از ناک‌اوت کردن در راند هشتم، به شدت ضربه زد.

بازنشستگی و سایر فعالیت‌ها

مایک تایسون آخرین پیروزی حرفه‌ای خود را در سال 2003 به دست آورد، یک ناک‌اوت 49 ثانیه‌ای در راند اول. در همان سال، او اعلام ورشکستگی کرد و ادعا نمود که 34 میلیون دلار بدهی دارد، در حالی که در طول دوران حرفه‌ای خود حدود 400 میلیون دلار درآمد کسب کرده بود.

تایسون در سال‌های 2004 و 2005 در مسابقات شکست خورد و پس از جنگ دوم خود، از دنیای بوکس بازنشسته شد. در سال 2007، پس از اعتراف به جرم داشتن مواد مخدر و رانندگی تحت تأثیر، اتهاماتی که به دنبال دستگیری او در سال 2006 مطرح شده بود، 24 ساعت در زندان گذراند.

تجارب شخصی و حرفه‌ای مایک تایسون در مستند تایسون که اولین بار در جشنواره فیلم کن در سال 2008 به نمایش درآمد، و همچنین در نمایش تک‌نفره او به نام مایک تایسون: حقیقت مسلم که در سال 2012 برای نخستین بار در لاس وگاس اجرا شد، روایت شد.

این نمایش بعدها در برادوی و تحت کارگردانی اسپایک لی به صحنه رفت. تایسون همچنین در نقش خود در تعدادی از برنامه‌ها و فیلم‌های تلویزیونی از جمله کمدی پرفروش The Hangover (2009) و دنباله آن (2011) و همچنین در انیمیشن‌ها ظاهر شد. او در نمایش تلویزیونی Mike Tyson Mysteries (2014-2020)، که یک تقلید از مجموعه‌های کارتونی Scooby-Doo بود، حضور داشت.

خاطرات او با نام حقیقت مسلم (2013) و جاه‌طلبی آهنین: زندگی من با کاس داماتو (2017)، که با همکاری لری اسلومن نوشته شد، منتشر شدند. تایسون در سال 2011 به تالار مشاهیر بین‌المللی بوکس وارد شد.

سوالات متداول در مورد مایک تایسون

1. مشت مایک تایسون به گاو چطور به شهرت رسید؟
یکی از داستان‌های مشهور در مورد مایک تایسون مربوط به زمانی است که او مشت خود را به یک گاو زد. این حادثه به عنوان یک شوخی در بین طرفداران بوکس شناخته می‌شود، اما تایسون همیشه از این داستان به عنوان نمونه‌ای از قدرت باور نکردنی مشت‌های خود یاد می‌کند.

2. فرزندان مایک تایسون چند نفر هستند؟
مایک تایسون دارای 7 فرزند است. او به عنوان یک پدر نقش بسیار مهمی در زندگی فرزندان خود ایفا می‌کند و همیشه سعی دارد که تجربیات زندگی خود را با آنها در میان بگذارد.

3. قوی‌ترین حریف مایک تایسون چه کسی بود؟
قوی‌ترین حریف مایک تایسون را بسیاری لنوکس لوئیس می‌دانند. مبارزه میان این دو در سال 2002 یکی از مهمترین و دشوارترین مسابقات تاریخ بوکس بود که در نهایت تایسون در مقابل لوئیس شکست خورد.

4. وزن مایک تایسون چقدر بود؟
وزن مایک تایسون در دوران اوج حرفه‌ای خود حدود 218 پوند (99 کیلوگرم) بود. این وزن در کنار قدرت بدنی و سرعت بالای او، باعث می‌شد که در رینگ بسیار خطرناک و غیرقابل پیش‌بینی باشد.

5. خانواده مایک تایسون چه نقشی در زندگی او داشتند؟
خانواده مایک تایسون نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت و حرفه او داشتند. به ویژه مربی‌اش، کاس داماتو، که نقش یک پدر معنوی را برای تایسون ایفا کرد و در موفقیت‌های او تأثیر زیادی داشت. تایسون همیشه از خانواده‌اش به عنوان بخشی از منبع قدرت خود یاد می‌کند.

6. سن مایک تایسون در حال حاضر چقدر است؟
مایک تایسون در حال حاضر 58 ساله است (تولد 30 ژوئن 1966). باوجود اینکه دیگر در رینگ بوکس حضور ندارد، او همچنان یک شخصیت شناخته شده در دنیای ورزش و رسانه‌ها است.

منبع : britannica